Najstarszy rodzaj broni. Używany od momentu powstania z ładunkiem prochowym. Jej lufy są gładkie, przez co możemy z niej wystrzeliwać zarówno amunicję śrutową jak i kulową. Należy pamiętać, że w przypadku broni o lufach gładkolufowych, wystrzał kulą może być oddany na odległość maksymalnie 40 m przy użyciu otwartych przyrządów celowniczych. Podobnie strzał śrutem do zwierzyny drobnej lub ptactwa.
Dawniej była to jedna z powszechniejszych broni śrutowych, występująca jako jednolufka lub dwulufka tzw. dubeltówka. Najbardziej powszechna broń do polowań na ptactwo i zwierzynę drobną (zając) i drapieżniki (lis). Oczywiście należy pamiętać o tym, że są różne kalibry, najbardziej powszechne to kaliber 12, 16 i 20. Ponadto w zależności o tego, na jakiego zwierza będziemy polować musimy wybrać odpowiedni numer śrutu (jego wielkość), aby podczas polowania nie zniszczyć tuszy zwierzęcia nieodpowiednim doborem amunicji. To istotna rzecz. Dubeltówki, w czasach, kiedy zwierzyny drobnej było pod dostatkiem, polowanie z tym rodzajem broni było najpowszechniejszym. Ze względu na ułożenie luf w broni mamy do czynienia z bokiem, (kiedy lufy ułożone są pionowo) i właśnie z dubeltówką, kiedy układ luf jest poziomy, inaczej zwany horyzontalnym. Bronie gładkolufowe należą do broni łamanych, tzn. wprowadzenie naboi do komór nabojowych a także napięcie iglic następuje po złamaniu broni i ponownym jej złożeniu. Jest to bron lekka, tradycyjna. Dawniej otrzymanie dubeltówki jako pierwszej broni od ojca, było niezwykle zaszczytną chwilą i wiązało się z pierwszym, samodzielnym pójściem na łowy. Obecnie dubeltówka horyzontalna jest mniej powszechna w porównaniu do bocka, z którego strzela się na strzelnicy sportowej i na zawodach strzeleckich. Jest on także powszechniejszy w sprzedaży.
Copyright @ 2010 Łowiectwo