Łowiectwo - Chrzest myśliwski uczczeniem strzelenia pierwszego zwierza

Łowiectwo

Chrzest myśliwski uczczeniem strzelenia pierwszego zwierza

Chrzest myśliwski jest to już stary, ale ciągle przestrzegany ceremoniał ,składający się na szereg obyczajów, po których myśliwy w pełni zasługuje na jego miano. Ten obyczaj nakazuje , aby po każdej strzelonej zwierzynie danego gatunku, po zakończeniu polowania w danym miejscy , a przed przejściem do następnego, przeprowadzić chrzest myśliwski. Podobnie jak przy ślubowaniu ,myśliwy klęka na lewe kolano od strony grzbietowej strzelonej zwierzyny, w lewej ręce trzyma pionowo broń opartą stopką na ziemi przy lewym kolanie. Okrycie głowy kładzie na ziemi przy głowie ułożonej na prawym boku zwierzyny, a prawą rękę trzyma opartą na zwierzynie, a dokładniej na ranie postrzałowej. Przeprowadzający chrzest(może być to łowczy, prezes koła, prowadzący polowanie lub inna wyznaczona do tego celu osoba) nożem myśliwskim lub palcem, zanurzonym w ranie postrzałowej zwierzyny, znaczy farbą czoło myśliwego (przy drapieżnikach czyni to symbolicznie) wypowiadając odpowiednią formułę. Prowadzący polowanie życzy przez nią szczęśliwcowi dalszego powodzenia i podkreśla wielowiekową tradycję tej ceremonii. Chrzczony myśliwy odpowiada formułą obiecując robić wszystko na chwałę polskiego łowiectwa. Pozostali łowcy z odkrytymi nadal głowami gratulują mu łowieckiego sukcesu. W przypadku gdy strzeloną sztuką jest zwierzyna gruba, łączy się ceremoniał chrztu z pasowaniem, a treść przyrzeczenia wspólna dla chrztu i pasowania dotyczy mianowania na rycerza świętego Huberta i nakazuje wierności obyczajom i kniei. Dodatkowo życzy się jak zawsze powodzenia myśliwskim pozdrowieniem ,, Darz bór’’. Po zakończeniu ceremonii sygnalista odgrywa sygnał przypisany danemu gatunku, na przykład ,,Dzik na rozkładzie’’. Jeśli zwyczaj chrztu myśliwskiego został przeprowadzony na polowaniu indywidualnym, to przy najbliższym polowaniu zbiorowym powinno się odbyć symboliczne odnowienie tego faktu. Wtedy nie ma motywu zwierzyny i farby, ale sam złom (gałązka dekoracyjna darowana myśliwemu który ustrzelił zwierza ). Myśliwy oznaczony farbą, według tradycji, nie powinien jej zmazywać do końca polowania.

Zobacz również:

Słów kilka dotyczących dzika
To chyba najbardziej znany i najczęściej spotykany w lesie, a ostatnio i poza nim osobnik. Jego masa sięga do ok. 150 kg, może i wyżej. Osobniki od najmłodszego w gwarze łowieckiej nazywamy: pasiaki (do ok. 6 mcy), warchlaki ( do 1 roku) przelatki...

Sprzęt do czyszczenia broni
Istotny dział dla zainteresowanego zakupem broni. Ponieważ strzelać i polować każdy by chciał, ale z tym wiążą się obowiązki, a ich zaniedbanie z niemiłymi konsekwencjami, które zazwyczaj odbiją się najpierw na broni a potem na kieszenie,...

Tajemniczy znajomy z bagien - łoś
Nasz obecnie największy z jeleniowatych. Tak samo tajemniczy jak tereny, na których występuje – bagna i mokradła. Jego masa sięga ok. trzystu kilogramów. Największe jego występowanie w Polsce notuje się w północno-wschodniej Polsce. Największym...