Jest to bardzo ważny element polowania, kultywowany do dziś przez myśliwych w Polsce i na świecie, gdzie tradycja i szacunek do zwierzęcia są powszechnie znane i kultywowane. Ponieważ od zamierzchłych czasów oddawana jest cześć zwierzynie, w postaci tańców dziękczynnych, rytualnych śpiewów, tradycja uczczenia pamięci pozostała do dziś. Nie chodzi tu o tańce czy śpiewy rytualne jak było to przed wiekami, chodzi o zwyczaje utarte nieco później, prawdopodobnie w czasach średniowiecznych.
Nadal wtedy przypisywano zwierzętom moc, a nawet, jeśli nie to powstawały wciąż nowe legendy o potędze tego zwierzęcia. Z czasem ułożone zostały nawet specjalne sygnały. Grane od bardzo dawna są nie tylko ozdobą każdego polowania czy uroczystości leśnej. Każdy sygnał, grany na każdy rodzaj zwierzyny ułożonej na pokocie ma swój charakterystyczny ton i rytm przypominający zachowanie zwierzęcia. Dla żubra majestatyczny, podniosły podobnie jak dla jelenie, po nieco zabawny, rytmiczny, wręcz skoczny przypominający dzika sunącego na swych krótkich biegach aż po lisa, który to sygnał jest również bardzo rytmiczny i swoim oddźwiękiem ukazuje jego sposób bycia i przebiegłość. To jest element historii i tradycji kultywowany do dziś. Jednak, aby umieć odczytać sygnały należy spędzić nieco czasu w łowisku, aby móc zaobserwować te zachowania, których w telewizji nie znajdziemy. Zreszta po co marnować czas przed telewizorem, można go spożytkować w lepszy sposób, korzystniejszy dla nas i przede wszystkim zdrowszy. Wspomniane sygnały i ułożone nuty na cześć każdego zwierzęcia wynikły z obserwacji zachowań w przyrodzie. To jest właśnie wyższość przyrody, natury nad techniką. Jest wokół nas, musimy tylko umieć obserwować i słuchać. Przez to łowiectwo staje się pięknym hobby i pozwala w miły sposób spędzać czas.
Copyright @ 2010 Łowiectwo