Historia łowiectwa to ogólny zarys dziejów myśliwych na przestrzeni epok. Jest to historia ogólna, zebrana w pewien model zachowań i kultury na przestrzeni dziejów. Jest to na przykładzie łowiectwa Polski, fragment nieodłączny polskiej kultury, dziedzitwa przekazywany z pokolenia na pokolenie. Pamiętajmy o łowiectwie zagranicą, ponieważ często ta historia, która wyszła od jednego wspólnego przodka uzupełniała się w późniejszych czasach. Choćby w taki oto sposób, że przybywając z Europy do Ameryki myśliwy przywoził swoje doświadczenia tam i wracał z nowymi. Traperzy amerykańscy uczyli się i zdobywali doświadczenie od Indian, naśladowali sposoby polowań. Wiemy z wielu źródeł jak dobrze znali przyrodę indianie amerykańscy, jak ją szanowali i znali każdą przyczynę i skutek, zmian zuważonych w przyrodzie. To tylko taki przykład. W Polsce oczywiście nie ma Indian a czy są indiańskie wpływy? Raczej nie, choć podobieństw, chociażby podczas tropienia zwierzyny możemy doszukać się wiele. Jeśli chodzi np. o przenikanie kulturowe polowań to w historii łowiectwa mamy tego dużo. Chociażby kolejni królowie elekcyjni wraz ze świtą przynosili ze sobą różne zwyczaje, zarówno dworskie jak mi łowieckie. Następnie okres zaborów i wtrącanie do tzw. gwary łowieckiej różnych zwrotów, najczęściej pochodzenia niemieckiego. Podobnie jak w leśnictwie , niemieccy sąsiedzi poprzez swoje badania pozostawili wiele cennych opracowań na których opiera się wiel dzisiejszych rzeczy związanych z łowiedztwem, dotyczących szeroko pojętego ekosystemu jakim jest las. To wszystko splata się w niebywałą tradycję, która stanowi ewenement w europie. Jak widzimy historia pokazuje mieszanie się kultur. Należy pamiętać też o tym, że historia łowiectwa to każdy myśliwy od momentu wzięcia do reki fuzji, to każde wyjście do łowiska, to każdy spotkany zwierz. To pojedynczy ludzie tworzą tę wspaniałą historię.
Copyright @ 2010 Łowiectwo