Ten okres dziejowy, przybliżony nam często literaturze i filmach, kojarzony rycerzami i pieknymi damami dworu. Jak czytamy w literaturze, okres wysokiej kultury, etyki, gdzie życie upływało na dworze u możnowładcy i na rozrywce w postaci polowań. Jednak należy cofnąć się nieco, kiedy nasze plemiona się ustabilizowały, osiadły tryb życia wymagał nowoczesnej myśli technicznej, wybrano jednego rządzącego, który sprawował władze niepodzielnie. Następnie podboje i lennicy, którzy przynosili dary w postaci skór, czy wyrobów z kości, czy innych w postaci biżuterii. Wówczas polowania nie miały celu tylko zdobycia mięsa, ale również zdobycia środków wymiany w postaci skór, naszyjników z zębów czy innych części na przykład z pazurów.
Oczywiście w miarę postępu zaczęły rozwijać się również zasady i polować nie mógł już każdy a wyznaczone ku temu osoby lub grupy. Wymyślono łuk, co ułatwiało polowanie. Z czasem zaczęto tworzyć specjalne ośrodki, przeistaczające się w miasta, których celem było pozyskiwanie zwierząt. I tak tym sposobem mamy w Polsce Bobrowniki, Wieńce, Jelenin, Lisie Pole, Wilcze Doły. Oczywiście są inne miasta, które nazwy wzięły od ludzi parających się takim czy innym zawodem. Okres średniowiecza jest to również okres rozwoju kultury łowieckiej a także innych sposobów polowań. To właśnie w tym czasie rozwinął się sposób polowania z sokołami na ptactwo. Sposób ten przetrwał do dziś, jednak wciąż się rozwija i wzbudza zainteresowanie. Łowy w okresie średniowiecza przysługiwały oczywiście możnowładcom i ich świcie, mogli oni np. polować na każde zwierze od tura, żubra do zająca, natomiast najniższym warstwom społecznym pozwolono polować, co najwyżej na sarnę i zająca. Za kłusownictwo można było stracić wtedy nawet życie. Ale ludzie sobie radzili.
Copyright @ 2010 Łowiectwo