Łowiectwo

Opis, zastosowanie rola psów używanych do polowań na dziki tzw. Dzikarzy

Dzikarzami określa się rasy psów z różnych grup, które są wykorzystywane do polowań na dziki. W warunkach polskich do tego typu polowań stosowane są teriery, jamniki, nordyckie psy myśliwskie, łajki ,elghundy, karelskie psy na niedźwiedzie, płochacze niemieckie tzw. Wachtelhundy i in. Nie mniej najbardziej do tego celu nadają się psy gończe, zwłaszcza jeśli chodzi o tereny górskie. Do najbardziej znanych i stosowanych ras gończych stosowanych do tego celu należą ogar polski, gończy polski, słowacki kopov, czy alpejski jamniko gończy. Niewątpliwie najważniejszą cechą odróżniającą prawdziwego dzikarza od pozostałych grup psów myśliwskich jest fakt iż w czasie przebywania w łowisku interesują go w zasadzie tylko dziki. Dzikarz powinien odznaczać się dobrym węchem, zdolnością tropienia i głoszenia, zwinnością i wytrwałością. Dodatkowo powinien być cięty i odważny i posiadać bezcenną umiejętność podejścia do dzika. Powinno się to przejawiać w roztropnym i umiejętnym atakowaniu czarnego zwierza. Psy używane do takich polowań powinny mieć znakomitą orientację w terenie. Dobór odpowiedniego dzikarza zależy również czy częściej będzie nam potrzebny na polowaniu indywidualnym, czy staramy się dobrać doskonałego psa na polowania zbiorowe. Na polowania indywidualne bardziej sprawdzi się pies małych rozmiarów, który zdoła osaczyć zwierza, a myśliwemu pozwoli to zbliżyć się i oddać celny strzał. Najlepiej w tej roli sprawdzają się jamniki i teriery o mniejszym temperamencie. Ważną zaletą tych psów jest to iż ciągle atakują dzika od strony krocza. Zwierz co chwila siada chroniąc wrażliwą część ciała. Daje to możliwość przytrzymania dzika na miejscu. Natomiast na polowaniach zbiorowych wspaniałe wyniki mogą dać dobrze wyszkolone psy ras średnich i dużych jak np. łajki czy niektóre gończe. Ich zaletą jest znaczna odporność na zmienne warunki pogodowe i zdolność przełamania oporu dzików, które często nie mając wyjścia muszą przełamać linię myśliwych. Dobrze jest , aby psy które wypędziły z miotu zwierza nie uganiały się za nim lecz powróciły do podkładaczy i rozpoczęły pracę od nowa, jeśli to możliwe.

Zobacz również:
Synantropizacja gatunków
W większości miast, coraz częściej spotykamy się z problemem synatropizacji gatunku. Jest to wynik nadmiernego zagęszczenia niektórych gatunków i szukania nowych źródeł pokarmu. Jednym z przypadków jest zadomowienie się dzikiego królika...

Myśliwy strzelił zwierzynę- dekorowanie złomem
Starym myśliwskim zwyczajem jest dekoracja złomem myśliwego, który okazał się szczęśliwym strzelając daną zwierzynę. Złom jest to ułamana gałązka lub inny fragment roślinności (jeśli brakuje drzew lub krzewów), nigdy nie ucięta, o...

Tajemniczy znajomy z bagien - łoś
Nasz obecnie największy z jeleniowatych. Tak samo tajemniczy jak tereny, na których występuje – bagna i mokradła. Jego masa sięga ok. trzystu kilogramów. Największe jego występowanie w Polsce notuje się w północno-wschodniej Polsce. Największym...

Copyright @ 2010 Łowiectwo