Łowiectwo

Opis, zastosowanie rola psów używanych do polowań na dziki tzw. Dzikarzy

Dzikarzami określa się rasy psów z różnych grup, które są wykorzystywane do polowań na dziki. W warunkach polskich do tego typu polowań stosowane są teriery, jamniki, nordyckie psy myśliwskie, łajki ,elghundy, karelskie psy na niedźwiedzie, płochacze niemieckie tzw. Wachtelhundy i in. Nie mniej najbardziej do tego celu nadają się psy gończe, zwłaszcza jeśli chodzi o tereny górskie. Do najbardziej znanych i stosowanych ras gończych stosowanych do tego celu należą ogar polski, gończy polski, słowacki kopov, czy alpejski jamniko gończy. Niewątpliwie najważniejszą cechą odróżniającą prawdziwego dzikarza od pozostałych grup psów myśliwskich jest fakt iż w czasie przebywania w łowisku interesują go w zasadzie tylko dziki. Dzikarz powinien odznaczać się dobrym węchem, zdolnością tropienia i głoszenia, zwinnością i wytrwałością. Dodatkowo powinien być cięty i odważny i posiadać bezcenną umiejętność podejścia do dzika. Powinno się to przejawiać w roztropnym i umiejętnym atakowaniu czarnego zwierza. Psy używane do takich polowań powinny mieć znakomitą orientację w terenie. Dobór odpowiedniego dzikarza zależy również czy częściej będzie nam potrzebny na polowaniu indywidualnym, czy staramy się dobrać doskonałego psa na polowania zbiorowe. Na polowania indywidualne bardziej sprawdzi się pies małych rozmiarów, który zdoła osaczyć zwierza, a myśliwemu pozwoli to zbliżyć się i oddać celny strzał. Najlepiej w tej roli sprawdzają się jamniki i teriery o mniejszym temperamencie. Ważną zaletą tych psów jest to iż ciągle atakują dzika od strony krocza. Zwierz co chwila siada chroniąc wrażliwą część ciała. Daje to możliwość przytrzymania dzika na miejscu. Natomiast na polowaniach zbiorowych wspaniałe wyniki mogą dać dobrze wyszkolone psy ras średnich i dużych jak np. łajki czy niektóre gończe. Ich zaletą jest znaczna odporność na zmienne warunki pogodowe i zdolność przełamania oporu dzików, które często nie mając wyjścia muszą przełamać linię myśliwych. Dobrze jest , aby psy które wypędziły z miotu zwierza nie uganiały się za nim lecz powróciły do podkładaczy i rozpoczęły pracę od nowa, jeśli to możliwe.

Zobacz również:
Słów kilka dotyczących dzika
To chyba najbardziej znany i najczęściej spotykany w lesie, a ostatnio i poza nim osobnik. Jego masa sięga do ok. 150 kg, może i wyżej. Osobniki od najmłodszego w gwarze łowieckiej nazywamy: pasiaki (do ok. 6 mcy), warchlaki ( do 1 roku) przelatki...

Nasz najmniejszy jeleniowaty - sarna
Najmniejszy jeleniowaty. Wbrew powszechnej opinii to nie jest mały jelonek! Sarna to sarna a jeleń to jeleń i to trzeba pamiętać! W naszych warunkach sarna osiąga masę średnią do ok. 18 kg. Samca sarny nazywamy kozłem, samicę koza lub siutą...

Polowania zbiorowe na ptactwo- przebieg i organizacja
Wśród polowań zbiorowych na ptactwo można wyróżnić kilka najważniejszych rodzajów stosowanych w Polsce. A więc są to: -Polowanie pędzeniami na bażanty Przebieg i organizacja przeprowadza się przepędzając remizy śródpolne, kępy zadrzewień...

Copyright @ 2010 Łowiectwo