Polowanie od niepamiętnych czasów towarzyszyło człowiekowi. Na początku jako jeden z głównych sposobów na zdobycie pożywienia , a z czasem służyło również rozrywce i było formą spędzania czasu. Dziś polowanie to istotny , jednak nie najważniejszy element współczesnego łowiectwa. Stanowi jedno z narzędzi do gospodarowania dzikimi populacjami zwierząt łownych. Rodzaje i sposoby polowań zmieniały się wraz z następującym postępem technicznym. Wpływ również na to miała kultura i tradycje w poszczególnych rejonach świata. Gdy rewolucja w zakresie powstania broni palnej znacznie osłabiła pozycję zwierzęcia w czasie gdy człowiek polował, nieodzownym stało się uregulowanie pewnych przepisów. Na przestrzeni wieków powstawały akty normatywne regulujące zabieg polowania.
W Polsce aktami normatywnymi w zakresie polowań i ich metod jest Ustawa Prawo Łowieckie z dnia 13 października 1995 roku z późniejszymi zmianami oraz Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 23 marca 2005 roku, w sprawie szczegółowych warunków wykonywania polowania i znakowania tusz. Oba dokumenty prawne definiują polowanie jako: tropienie i strzelanie z myśliwskiej broni palnej, łowienie sposobami dozwolonymi zwierzyny żywej oraz łowienie zwierzyny za pomocą ptaków łowczych za zgodą ministra właściwego do spraw środowiska. Polowania dzieli się początkowo na dwie metody. Wyróżnia się polowania indywidualne i zbiorowe. Polowania indywidualne wykonywane są przez jednego myśliwego(lub myśliwego z psem, albo myśliwego z pomocnikiem- nie naganiaczem). Ostatnia nowelizacja regulaminu dopuściła jako formę polowania indywidualnego, polowanie na stogach na lisy z udziałem większej liczby myśliwych. Z tym że oddać można strzał tylko do zwierzyny odchodzącej od stogów, nigdy kierującej się w ich stronę. Natomiast polowaniem zbiorowym jest polowanie z udziałem co najmniej dwóch myśliwych współdziałających ze sobą ( na zające co najmniej sześciu) lub myśliwy z naganiaczem. Strzelając do zwierzyny trzeba przestrzegać zasady że z broni śrutowej można oddawać strzały na odległość maksymalnie 40 m , natomiast z broni gwintowanej na odległość 100m, gdy wykorzystuje się otwarte przyrządy celownicze jak muszka i szczerbinka. Gdy natomiast broń gwintowana zaopatrzona jest w optyczny przyrząd celowniczy odległość na którą można oddać strzał to maksymalnie 200 m ,ale dotyczy to tylko polowań indywidualnych.
Copyright @ 2010 Łowiectwo