W historii człowieka łowiectwo , a wcześniej samo myślistwo, odegrało nie bagatelną rolę w rozwoju człowieka. Będąc jedną z ważniejszych dziedzin życia codziennego, kreowało jego styl zachowań oraz odczucia duchowe i moralne . Dotyczyło to w szczególności współtowarzyszy łowów, a przede wszystkim otaczającej przyrody z obiektem polowań, jakim była ówczesna zwierzyna, na czele. Z czasem ugruntowały się pewne zwyczaje i wartości powiązane ściśle z myślistwem, a później również z łowiectwem. Zależnie od obszaru i narodu , który go zamieszkiwał, łowiectwo w mniejszym lub większym stopniu wpłynęło na rozwój kultury materialnej , a przede wszystkim duchowej. Dlatego do dziś można spotkać w różnych krajach zachowania które są na porządku dziennym, wrosły w dany naród , a wywodzą się wprost z kultury łowieckiej. Działo się to wszędzie tam, gdzie polowanie było czymś szczególnym, a myśliwy darzony był wielkim szacunkiem.
A pierwowzór myśliwego karmiciela i obrońcy rodziny mimo że zmieniał się z czasem, dotyczył jednak zawsze szczytowych pozycji społecznych (prawo polowania niegdyś mieli tylko możnowładcy, a później ważne osobistości najwyższej sfery życia publicznego) i postrzegany był pozytywnie. Patrząc na Polskę, kultura łowiecka odbiła się dość wyraźnie w historii i tradycji naszego narodu. Wyraziło się to szczególnie w sztuce i literaturze. Interesujący się malarstwem znają zapewne ,,Kuropatwy na śniegu’’ Józefa Chełmońskiego, czy istną perełkę malarstwa łowieckiego autorstwa Juliana Fałata pt. ,,Powrót z niedźwiedziem’’. Natomiast literatura dość mocno rozpropagowała motyw łowiectwa za pośrednictwem głównie dwóch arcydzieł. Wspomnieć tu trzeba o ,,Panu Tadeuszu’’ Adama Mickiewicza, gdzie polowanie na niedźwiedzia zostało przedstawione w przepiękny sposób opisując każdy detal, czy również ,,Popioły’’ Stefana Żeromskiego. Opisując polowanie ,autor wprowadza czytelnika w niezwykły nastrój między innymi dzięki opisowi pięknej gry ogarów, polskiej rasy psów gończych.
Copyright @ 2010 Łowiectwo