Ceremonia ślubowania dotyczy zawsze młodego adepta łowiectwa, który zaczyna dopiero przygodę z łowiectwem. Wydarzenie to ma miejsce zwykle podczas pierwszego polowania zbiorowego ślubującego myśliwego.
Częstokroć wypada to podczas polowania hubertowskiego, które jest pierwszym w sezonie. Ślubujący jest wywoływany jest z szeregu wraz z opiekunem. Dla podniesienia powagi uroczystości może wystąpić również najstarszy nemrod w kole. Ślubujący wywołany zostaje z szeregu myśliwych przygotowanych do odprawy. Ślubujący powtarza tekst klęcząc na lewym kolanie, z odkrytą głową ( okrycia głowy zdejmują wszyscy uczestnicy ślubowania ), broń trzyma w lewym ręku, pionowo opartą stopką o ziemię, za nim stoi opiekun trzymając prawą dłoń lub kordelas na jego prawym ramieniu. Nestor koła staje po jego lewej stronie. Myśliwi zdejmują nakrycia głowy. Myśliwy powtarza za przeprowadzającym ceremonie tekst ślubowania. Przyrzeka w nim przestrzegać wszystkich praw pisanych i etycznych, zachować tradycję oraz że będąc myśliwym będzie dbał o otaczającą przyrodę i o dobre imię Polskiego Związku Łowieckiego, które zrzesza wszystkich polskich myśliwych. Po wypowiedzeniu formuły myśliwy wstaje, a przyjmujący ślubowanie podaje mu rękę i wypowiada słowa mówiące o potwierdzeniu przyjęcia do łowieckiej braci i życzy. Zebrani myśliwi odpowiadają "Darz Bór", a sygnalista gra sygnał "Darz Bór". Ślubujący myśliwy powinien podziękować opiekunowi za wkład jaki włożył w niego w czasie stażu. A on sam przyjmuje gratulacje od pozostałych myśliwych i wstępuje do szeregu. Po ceremonii prowadzący polowanie prowadzi dalszy ciąg odprawy. Nowy myśliwy jest w tym momencie pełnoprawnym myśliwym i zgodnie z tradycją może rozpocząć łowy. Jest to po prostu symboliczne przyjęcie w grono łowieckiej braci.
Copyright @ 2010 Łowiectwo